شوشتر

شوشتَر شهری در استان خوزستان و مرکز شهرستان شوشتر است. این شهر دارای تاریخ و تمدنی کهن است و تا ابتدای دوره پهلوی مرکز استان خوزستان بوده است. شوشتر به‌تنهایی ۱۴ میراث جهانی ثبت شده در فهرست یونسکو را در خود جای داده و در دامنه کوه‌های زاگرس قرار دارد. لقب این شهر از دیرباز «دارالمؤمنین» بوده و به‌عنوان «پایتخت سازه‌های آبی جهان» شناخته می‌شود. در استان خوزستان پس از کلانشهر اهواز و شهرهای دزفول و آبادان چهارمین شهر بزرگ استان از لحاظ جمعیت محسوب می‌شود. موقعیت شوشتر در استان خوزستان مرکز و متمایل به شمال است. از لحاظ طبیعی دامنه‌های پایانی کوه‌های زاگرس، مرز شرقی این شهرستان و رود دز مرز غربی این شهرستان را تشکیل می‌دهد. فعالیت های اقتصادی شوشتر: صنایع دستی گوناگون به ویژه انواع صنایع بافندگی از دیرباز در شوشتر مرسوم و مشهور بوده است. دیبا و پرند شوشتری از مشهورترین بافته‌های صنعتگران شوشتری به‌شمار می‌روند. از مهم‌ترین صنایع دستی مرسوم در شوشتر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: پارچه بافی، ابریشم بافی، کپو بافی، جاجیم بافی، حجاری(سنگتراشی)، معرق ساقه گندم، فلز کاری، طلاسازی و زرگری، دیبابافی، پرورش و ساخت قلم‌نی شوشتری مکان‌های دیدنی و تاریخی شوشتر: مهم‌ترین جاذبه‌های دیدنی این شهر ۱۳ سازه آبی تاریخی می‌باشد که در سازمان جهانی یونسکو ثبت شده‌اند. به علاوه در این شهر تعداد زیادی بنای مذهبی و چند امامزاده ازجمله آرامگاه امامزاده عبدالله (معبد آناهیتا) و نیز بنای تاریخی مسجد جامع شوشتر، پل و سد شادروان شوشتر، قلعه سلاسل، بند میزان،رودخانه دست کند گرگر، دخمه‌های زرتشتی شوشتر، کاروانسرای افضل، چشمه سوزنگر، توکمری، تو عاشقون، بافت قدیم شوشتر، بند ماهی بازان شوشتر، پل بند لشکر، بند خاک، بند برج عیار، بند شرابدار، پل‌های حاج خدایی باطنی و مستوفی، پل شاه علی، باغ خان و بازار سنتی آن اشاره کرد. به‌دلیل فراوانی آرامگاه‌های بزرگان مذهبی، شوشتر با نام «شهرِ چهل پیر» نیز شناخته می‌شود.